Początki cmentarza, jak wynika z publikacji naukowych, mogą sięgać nawet XII wieku. W tym rejonie koncentrowało się wtedy religijne życie. Tu stał ówczesny kościół parafialny. Prawdopodobnie na tym cmentarzu pochowane są wszystkie następne pokolenia sulmierzyczan.

Do chwili obecnej, głównie dzięki inicjatywie własnej niektórych mieszkańców, udało się zachować, w dość dobrym stanie, zaledwie kilkadziesiąt nagrobków. Ponadto na cmentarzu znajdują się mogiły, na których nie widnieje żaden napis identyfikujący zmarłych, ale grób jest odwiedzany, co widać choćby po składanych tam kwiatach i zapalanych zniczach.

Niestety, na cmentarzu tym zdarzały się także akty wandalizmu. Po ostatnim takim zdarzeniu, mającym miejsce w 2010 r., Pan Robert Bergander zamieścił na swoim blogu spis 60 ocalałych nagrobków.

Opracowanie to jest rozwinięciem powyższego spisu. Dodano tu kolejne kilkadziesiąt grobów (54) i doprecyzowano niektóre możliwe do ustalenia dane, takie jak: daty urodzenia, śmierci, powiązania rodzinne, imię ojca, imię i nazwisko panieńskie matki. W większości zamieszczono fotografie grobów. W obecnej, „startowej” wersji zaprezentowano dane ze 114 grobów, w których pochowano 171 osób.

Autor opracowania zwraca się z prośbą o przekazywanie wszystkich możliwych ustalonych danych, w szczególności miejsc pochówku, na których nie ma danych identyfikacyjnych, ale znane są one z przekazu rodzinnego lub dokumentów, albo starych fotografii. Dzięki przekazanym danym będzie możliwe wykonanie dokładniejszej inwentaryzacji i ocalenie od zapomnienia wielu naszych przodków

Stary cmentarz z zaznaczonym krzyżem. Fotografia własna 2018 r.
I kwadrat cmentarza.
II kwadrat cmentarz
III kwadrat cmentarza
IV kwadrat cmentarza